Konfiguracja Linphone bez zgadywania ustawień
Najpewniejsza konfiguracja zaczyna się przed uruchomieniem aplikacji. Zbierz dane z jednego źródła: panelu operatora, instrukcji administratora albo oficjalnej procedury konta Linphone. Nie łącz domeny z jednej instrukcji, proxy z drugiej i portu zapamiętanego z wcześniejszej centrali. SIP jest standardem, lecz każda usługa może mieć własne zasady uwierzytelniania, transportu i numeracji.
Krok 1. Zbierz kartę konta
Przygotuj nazwę użytkownika lub pełny adres SIP, hasło i domenę. Sprawdź, czy dostawca podał osobny authentication ID, adres proxy lub outbound proxy, transport UDP, TCP albo TLS, niestandardowy port oraz ustawienia NAT. Zapisz również informację, czy konto służy tylko do adresów SIP, czy ma połączenie z publicznymi numerami telefonicznymi.
Hasła nie wklejaj do notatki wysyłanej później e-mailem ani do zgłoszenia na forum. Jeżeli konfigurację przekazano kodem QR lub łączem provisioningowym, traktuj je jak dane dostępowe: nie publikuj obrazu i nie skanuj kodu z nieznanego źródła.
Krok 2. Pobierz właściwe wydanie
Rozpocznij od oficjalnej strony projektu.
Prowadzi ona do wersji dla Androida, iOS, Windows, macOS i GNU/Linux. Na telefonie sprawdź nazwę aplikacji i wydawcę w sklepie, zamiast instalować plik z przypadkowego serwisu. Na komputerze zachowaj instalator tylko tak długo, jak jest potrzebny, i aktualizuj aplikację oficjalnym kanałem.
Przy pierwszym uruchomieniu system może poprosić o dostęp do mikrofonu, kamery, kontaktów i powiadomień. Mikrofon jest potrzebny do przekazywania głosu, kamera do obrazu, kontakty ułatwiają wyszukiwanie, a powiadomienia wpływają na informowanie o zdarzeniach. Przyznaj tylko uprawnienia zgodne z planowanym użyciem, pamiętając, że odmowa mikrofonu uniemożliwi rozmowę głosową.
Krok 3. Wybierz właściwy typ konta
Jeżeli masz konto utworzone w usłudze Linphone, użyj logowania dla konta Linphone. Jeżeli dane pochodzą od innego operatora albo administratora centrali, wybierz „Third-Party SIP Account”. Oficjalny przewodnik opisuje tę samą ścieżkę w aplikacji mobilnej i desktopowej. Po wprowadzeniu wymaganych danych aplikacja podejmuje próbę połączenia konta.
Nie wybieraj konta Linphone tylko dlatego, że używasz aplikacji Linphone. Nazwa programu nie określa dostawcy Twojej usługi. Z kolei zewnętrzne konto SIP może nie udostępniać funkcji związanych z Flexisip, choć zwykłe rozmowy SIP działają.
Oficjalna instrukcja konta zewnętrznego.
Krok 4. Przepisz dane według znaczenia pól
Username identyfikuje konto, domain wskazuje domenę SIP, a password służy do uwierzytelnienia. Display name jest etykietą pokazywaną rozmówcom i nie należy używać go jako zamiennika loginu. Jeżeli występuje pole proxy, wpisz serwer podany przez dostawcę. Nie dodawaj prefiksu „sip:” do pola, które oczekuje samej domeny, chyba że tak mówi instrukcja usługi.
Transport i port muszą tworzyć parę obsługiwaną przez serwer. TLS nie zacznie działać tylko dlatego, że brzmi bezpieczniej; serwer musi go oferować, a aplikacja powinna prawidłowo zweryfikować jego certyfikat. Nie akceptuj nieprawidłowego certyfikatu jako stałego sposobu obejścia błędu.
Krok 5. Potwierdź rejestrację
Po zapisaniu konta sprawdź jego stan. Udana rejestracja oznacza, że klient zdołał przekazać serwerowi aktualny kontakt i przeszedł wymaganą procedurę uwierzytelnienia. Nie dowodzi jeszcze, że audio przejdzie przez sieć ani że konto ma uprawnienia do wszystkich kierunków.
Jeśli rejestracja się nie udaje, sprawdź kolejno literówki, domenę, hasło, authentication ID, proxy, transport, zegar systemowy i połączenie z siecią. Przetestuj tę samą konfigurację w innej sieci dopiero po zanotowaniu wyniku. Nie wyłączaj zapory ani weryfikacji certyfikatów tylko po to, aby „zobaczyć, czy ruszy”. Poproś operatora o znaczenie dokładnego komunikatu błędu.
Krok 6. Wybierz urządzenia i wykonaj test
Na komputerze wskaż właściwy mikrofon i wyjście dźwięku. Na telefonie sprawdź, czy rozmowa nie została skierowana do słuchawki Bluetooth albo cichego głośnika słuchawkowego. Oficjalny przewodnik Linphone pozwala zmieniać urządzenie w opcjach trwającej rozmowy. Najpierw wykonaj połączenie bez wideo, aby ograniczyć liczbę zmiennych.
Przetestuj cztery rzeczy: połączenie wychodzące, przychodzące, głos w obu kierunkach oraz poprawne zakończenie rozmowy. Jeżeli konto ma łączyć się z numerami telefonicznymi, użyj formatu wskazanego przez operatora. Nie wykonuj testów na numerach alarmowych.
Krok 7. Zapisz konfigurację bazową
Zanotuj wersję systemu i aplikacji, typ urządzenia, rodzaj sieci, typ konta oraz wynik testu. Nie zapisuj hasła. Ta informacja pozwala odtworzyć działający punkt wyjścia po późniejszej zmianie routera, słuchawek lub ustawień.
Jeśli wszystko działa, nie włączaj dodatkowych mechanizmów „na zapas”. Najpierw ustal wymagany sposób szyfrowania i politykę NAT z dostawcą. Następnie zmieniaj jedną opcję i powtarzaj ten sam test.